Nationaal park Isalo – Toliara
Het is tijd om afscheid te nemen van het prachtige Isalo, maar gelukkig liggen er nog meer mooie en spannende natuur- en dierenervaringen voor je in het verschiet. De koers is zuid-zuidwest, met Toliara als eindbestemming.
Ongeveer halverwege tussen Isalo en Toliara maak je een stop bij het minder bekende nationale park Zombitse. Het nationale park speelt een belangrijke rol in het behoud van de endemische biodiversiteit in Madagaskar. Het park heeft een geweldige ligging midden tussen twee verschillende soorten bos. Het droogste deel van het bos is erg kwetsbaar voor natuurbranden, die door de klimaatverandering steeds vaker voorkomen, en het minder droge deel is erg in trek bij de lokale bevolking voor zowel landbouw als veeteelt. Veel van het bos is daarom in de loop der tijd verdwenen. Met de oprichting van het nationale park in 1997 werd het resterende deel van dit belangrijke ‘overgangsbos’ behouden.
De flora in het nationale park is vrij uniek. Het is bijvoorbeeld een van de enige plekken in Madagaskar waar je de kleine wezelmaki kunt vinden. De wezelmaki is een nachtdier, maar je kunt het geluk hebben hem te zien slapen in een hol in een boom.
De belangrijkste bezienswaardigheid in Zombitse zijn de sifaka’s. De sifaka is verwant aan de indri, en sifaka’s zingen dus ook als ze communiceren. De sifaka gaat echter nog een stapje verder, want die wordt ook wel de dansende maki genoemd. De bijnaam is te danken aan zijn nogal grappige manier van bewegen op de grond. Sifaka’s zijn zo gewend om van tak naar tak te springen, dat als ze af en toe van het ene stuk bos naar het andere moeten, waar geen bomen tussen staan, ze rechtop op hun achterpoten springen met hun armen opzij. Het ziet er erg grappig uit en het lijkt eigenlijk een beetje alsof ze dansen. De sifaka brengt echter de meeste tijd door in de bomen.
Voordat je Zombitse bereikt, rijd je door een opmerkelijke plaats. Het gebied rond de stad Ilakaka is zeer rijk aan edelstenen en er zijn veel kleine dorpjes waar je bijvoorbeeld saffieren kunt kopen. Het is duidelijk dat de dorpen heel snel zijn ontstaan nadat hier in de jaren 1990 de eerste edelstenen werden gevonden, en sommige huizen zien er daarom vrij eenvoudig uit. Mensen lopen door de straten met een goudzoekerspan en een houweel in de hoop het steentje te vinden dat hun toekomst veilig zal stellen. Het doet denken aan de Verenigde Staten tijdens de goudkoorts in de 19e eeuw.
Vanuit Zombitse gaat de reis verder naar de kust. Het landschap verandert opnieuw – dit keer in halfwoestijn.
Hier aan de kust domineert de Vezo-stam. Ze zijn – net als het Bara-volk – semi-nomadisch, maar terwijl het Bara-volk veetelers zijn, zijn de Vezo’s vissers.
Hier en daar zie je kleine nederzettingen, die voornamelijk uit grashutten bestaan, en als je goed kijkt, zul je ontdekken dat sommige van de houten huizen opgevouwen kunnen worden, zodat ze gemakkelijk verplaatsbaar zijn als dat nodig is.
Veel van de vrouwen hebben een geverfd gezicht. Ze verven hun gezicht als versiering en als bescherming tegen de felle zon. Er wordt ook gezegd dat de verf (die eigenlijk een soort pasta is die bestaat uit verpulverde schors vermengd met water) zorgt voor een mooie, zachte huid. We weten niet of dat waar is.
Bij aankomst in Toliara check je in bij je hotel en lunch je. De middag is vrij te besteden om te ontspannen en misschien te luieren bij het zwembad.